Slachtoffer van verwarrende regelgeving en uitgestelde bodemprocedure
PLEEGOMA AAN BEDELSTAF
’Straks zitten wij met onze kleinkinderen niet alleen aan, maar ook óp de grond’
door MARJOLEIN SCHIPPER
ALMERE, dinsdag Ze hielp oma Boom, die van een aow’tje voor haar kleinkinderen moest zorgen, aan een passende bijstandsuitkering. Maar nu zit Willeke Lindeman uit Almere zélf in de problemen. De oma, die al sinds 2003 voor haar twee kleinkinderen zorgt, is buiten haar schuld speelbal geworden van drie jeugdzorginstellingen die elkaar de financiële zwartepiet toeschuiven. Ondertussen zit het echtpaar Lindeman met een schuld van
16.000 euro en komen de deurwaarders binnen een paar dagen beslag leggen op de inboedel…
Dat ze al vijf jaar lang elk dubbeltje drie keer moeten omdraaien voor ze het uitgeven; Willeke en Ron Lindeman vinden het niet eens zo heel erg. Ze hebben het altijd zuinig aan moeten doen en zijn daar heel creatief van geworden: „Ik haal mijn spullen van Marktplaats en Speurders. Gewoon intoetsen ’gratis op te halen’ en je komt van alles tegen, zelfs computers en televisies”, weet Willeke. „En als er op school moet worden getrakteerd maak ik gevulde eieren, dat kost haast niets.”
Lindeman zorgt al vijf jaar samen met haar echtgenoot Ron met veel liefde voor de twee kleinkinderen Emin (7) en Emmely (5). Hun dochter is verslaafd en keek niet naar de kleintjes om. Maar: kinderen kosten geld. „De een moet schoenen en de ander een fiets, de ziektekostenverzekering, de kleding, gezond eten met veel fruit, nou ja, vul maar in. In het begin hoestten we dat allemaal, met héél veel moeite, zelf op. Iets extra’s kon al nooit, je zou zo’n kind graag op voetbal doen, maar ja… We moesten gaandeweg toch al geld lenen. Tot ik in 2006, eigenlijk toevallig, van Pleegzorg Flevoland hoorde dat wij recht zouden hebben op maandelijks hónderden euro’s pleeggeld voor de kinderen!”
Toen het puntje bij paaltje kwam werd het gezin echter toch afgewezen door Pleegzorg Flevoland. Willeke was voogd van de kinderen en géén pleegouder, dus had zij volgens pleegzorg nergens recht op. Bizar genoeg legde deze instantie vervolgens de schuld bij de Raad voor de Kinderbescherming. Die had het gezin in 2003 moeten aanmelden als pleeggezin. De raad verwees echter weer naar Bureau Jeugdzorg. De Lindemans namen daarop een advocaat in de arm, die de drie instanties, om duidelijkheid te krijgen, inmiddels heeft gedagvaard in een bodemprocedure. Omdat er echter iets is misgegaan met het uitreiken van het zaaknummer, kregen de Lindemans deze week tot hun ontzetting te horen dat de zaak opnieuw moest worden opgestart.
|
• Ron en Willeke Lindeman met hun kleinkinderen Emin en Emmely: „Waarschijnlijk nog deze week wordt onze inboedel weggehaald.”
|
|
FOTO: AB BLAUW |
„Het gaat nu enkele maanden langer duren. Terwijl het water ons financieel tot aan de lippen staat; het gaat om pleeggeld met terugwerkende kracht tot 2003, in totaal 44.000 euro. De schuldeisers zouden wachten op de uitspraak, maar door de vertraging staan de deurwaarders hier nu tóch op de stoep. Waarschijnlijk nog deze week wordt onze inboedel weggehaald. De gemeente heeft ons, net als bij oma Boom, inmiddels Bijzondere Bijstand verschaft, maar wil die kosten verhalen op de verantwoordelijke jeugdzorginstantie. Ze wijzen allemaal met de vinger naar elkaar en ondertussen zitten wíj straks met onze kleinkinderen niet alleen aan, maar ook óp de grond.”
Bureau Jeugdzorg Flevoland beaamt dat het echtpaar Lindeman buiten hun schuld het tragische slachtoffer is van verkeerde voorlichting: „Onmiddellijk toen zij de kinderen in huis namen, in 2003, had hen geadviseerd moeten worden pleeggezin te worden. Dat is niet gebeurd. Als pleeggezin zouden zij niet alleen automatisch pleeggeld, maar ook allerhande ondersteuning hebben gekregen. De ellende is dat mevrouw Lindeman nu ze voogd is, geen pleegouder meer kan worden. Frappant genoeg kan het omgekeerde wel, een pleegouder kan wel voogd worden. Zo zijn de regels. Wat dat betreft zitten ze inderdaad vreselijk klem.”
Pleegzorg Flevoland laat weten uit te gaan van bestaande regelgeving en de uitspraak van de rechter af te wachten. Joop Houtzager van de Belangenvereniging Pleeggrootouders noemt het een heel trieste zaak: „Waar de kleinkinderen mede het slachtoffer van zijn! Het is voor een groot deel te wijten aan de verwarrende regelgeving. En als het dan ook nog eens om opa’s en oma’s gaat, snapt helemaal niemand er meer iets van.”
bron: iftomorrownevercomes.punt.nl
[origineel bericht]
|
|
|
